شوری یکی از مهمترین عوامل محدودکننده تولید محصولات باغبانی، به ویژه در سیستمهای کشت هیدروپونیک محسوب میشود. این پژوهش با هدف بررسی اثر سلنیوم و ید بر کاهش خسارتهای ناشی از تنش شوری در گیاه توتفرنگی رقم کردستان انجام شد.بنابراینپژوهش حاضر بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو سطح شوری (بدون شوری و 40 میلیمولار NaCl) و تیمار کودی در چهار سطح شامل شاهد، سلنیوم(یک میلیگرم در لیتر در محلولغذایی) و ید (یک میکرومولار به صورت محلولپاشی) و کاربرد ترکیبی سلنیوم و ید با چهار تکرار در دانشگاه شیراز انجام شد. نتایج نشان داد که تنش شوری باعث کاهش ویژگیهایرشدی، عملکردی و کیفی میوه شد، اما استفاده از سلنیوم و ید باعث بهبود این صفات شد. کاربرد همزمان سلنیوم و ید در شرایط تنش شوری بهترتیب باعث افزایش 28 و 14 درصدی وزن تر شاخساره (37/34 گرم) و وزن خشک شاخساره (87/9 گرم) نسبت به شاهد شد.افزون بر این کاربرد همزمان سلنیوم و ید باعث افزایش وزن میوههای اول (30/7 گرم) و دوم (50/6 گرم) و عملکرد (36 گرم) توتفرنگی در شرایط تنش شد که این افزایش به ترتیب 46، 71 و 39 درصد نسبت به عدم کاربرد درهمان شرایط بود. کاربرد همزمان سلنیوم و ید مواد جامد محلول (82/8 درصد)، اسیدیته قابل تیتراسیون (06/1 درصد)، ویتامینC (5/99 میلیگرم در 100 گرم وزن تازه)، فنول کل (76/5 میلیگرم گالیک اسید در گرم) و آنتوسیانین (23/92 میلیگرم سیانیدین-3-گلوکوزید در 100 گرم) را به ترتیب 13، 53، 27، 9 و 41 در تنش شوری نسبت به عدم کاربرد افزایش داد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که کاربرد همزمان سلنیوم و ید میتواند به عنوان راهکاری مناسب برای افزایش تحمل به شوری و افزایش بهبود صفات رشد، عملکرد و کیفی میوه توتفرنگی در سیستمهای کشت هیدروپونیک مورد استفاده قرار گیرد.
Eshghi S, Jamshidi S, Mirzaei S, Shirdel M. The Effect of Selenium and Iodine Application on Growth, Yield, and Quality Characteristics of Strawberry (Fragaria × ananassa) Fruit under Salinity Stress in Hydroponic Cultivation. IJHST 2026; 27 (2) :157-174 URL: http://journal-irshs.ir/article-1-762-fa.html
عشقی سعید، جمشیدی سارا، میرزایی سحر، شیردل محسن. تأثیر کاربرد سلنیوم و ید بر رشد، عملکرد و ویژگیهای کیفی میوه توتفرنگی (Fragaria × ananassa) در شرایط تنش شوری در کشت هیدروپونیک. مجله علوم و فنون باغبانی ایران. 1405; 27 (2) :157-174