ﺑـﻪ ﻣﻨﻈـﻮر ﺑﺮرﺳـﯽ تاثیر ﺳـﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠـﻒ ﺗـﻨﺶ ﺧﺸﮑﯽ بر برخی از صفات رویشی، ﻓﯿﺰیﻮﻟﻮژیﮏ و ﺑﯿﻮﺷـﯿﻤﯿﺎیﯽ سه نژادگان‌ زردآلوی بومی ایران و مقایسه ﺣـﺪ ﺗﺤﻤـﻞ داﻧﻬﺎل آنﻫﺎ ﺑﻪ ایﻦ ﺗﻨﺶ، آزﻣﺎیﺸﯽ با نه ﺗﯿﻤﺎر و چهار تکرار به ﺻﻮرت ﻓﺎﮐﺘﻮریﻞ در ﻗﺎﻟﺐ ﻃﺮح ﭘﺎیﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﺼﺎدﻓﯽ در یﮏ ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه اﺟﺮا ﮔﺮدیﺪ. در این پژوهش، سه ﺳﻄﺢ ﺗﻨﺶ ﺧﺸﮑﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﯿﻤﺎر ﺷﺎﻫﺪ (90٪ ظرفیت زراعی)، تنش متوسط (60٪ ظرفیت زراعی) و تنش شدید (40٪ ظرفیت زراعی) روی سه نژادگان‌ زردآلو (ابرکوه، رابر و سبزوار) اعمال شدند. اندازه‌‌گیری‌‌ها 30 روز بعد از اعمال تنش اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ﻧﺘﺎیﺞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺷـﺎﺧﺺﻫـﺎی رویشی، ﻓﯿﺰیﻮﻟﻮژیﮏ و ﺑﯿﻮﺷﯿﻤﯿﺎیﯽ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ایﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺳﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻨﺶ ﺧﺸﮑﯽ واقع شدند. تنش خشکی روی دانهال‌‌ نژادگان‌‌‌های زردآلو سبب کاهش سطح برگ، محتوای نسبی آب برگ، کلروفیل، کارتنوئید، فلورسانس کلروفیل و ارتفاع گیاه و افزایش درصد پرولین، گلایسین بتائین، قندهای محلول و نشت یونی نسبت به تیمار شاهد (90٪ ظرفیت زراعی) گردید. با توجه به ثبت کم‌‌ترین کاهش ارتفاع و سطح برگ، کم ترین مقدار نشت یونی، بیش ترین محتوی آب نسبی برگ، کلروفیل کل، PI و Fv/Fm،  نژادگان‌ سبزوار کم تر از دو نژادگان‌ دیگر تحت تاثیر تنش خشکی قرار گرفت. بنابراین می‌‌توان گفت در بین این سه نژادگان‌، نژادگان‌ سبزوار نسبت به خشکی متحمل تر، نژادگان‌ رابر حد واسط و نژادگان‌ ابرکوه تحمل کمتری را داشت.