اخیراً مصرف کلم کیل به دلیل داشتن ترکیبات مفید برای سلامتی انسان رایج شده است. در پژوهش حاضر، اثر محلول‌‌های غذایی مختلف و سطوح متفاوت محلول‌‌پاشی سلنیم بر ویژگی‌‌های مورفولوژی و بیوشیمیایی کلم کیل مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به‌‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل سه محلول غذایی مختلف به این صورت که محلول غذایی شماره یک به‌‌طور کلی رقیق‌تر از دو محلول دیگر بود و محلول غذایی شماره دو، در مقایسه با محلول غذایی شماره سه غلظت کمتری از نیتروژن، کلسیم و پتاسیم داشت، و چهار سطح (صفر، 5، 10 و 15 میلی‌‌گرم در لیتر سلنات) سلنیم بود. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار وزن تر و درصد ماده خشک کل بوته و سطح برگ در گیاهان رشد یافته در محلول غذایی شماره سه (با کلسیم و نیترات بالاتر نسبت به محلول یک و دو) و محلول‌‌پاشی شده با 10 میلی‌‌گرم در لیتر سلنیم بدست آمد. بیشترین مقدار کلروفیل، کاروتنوئیدها و کربوهیدرات محلول در گیاهان رشد یافته در محلول غذایی سه و سطح 10 میلی‌‌گرم در لیتر سلنیم بدست آمد. به‌‌طور کلی، رشد و ترکیبات بیوشیمیایی گیاهان در محلول غذایی شماره سه و محلول‌‌پاشی 10 میلی‌‌گرم در لیتر سلنیم بهبود یافت.