fa ارزیابی تنوع ریخت‌شناسی و ژنتیکی برخی نژادگان‌‌های هلو در ایران میوه کاری(میوه های ریز، معندله و سردسیری، نیمه گرمسیری، میوه‌های خشک) Pomology پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;">در پژوهش حاضر روابط ژنتیکی بین 24 نژادگان از انواع هلوهای زودرس، میان‌رس و دیررس به کمک نشانگرهای ریخت‌شناسی و ریزماهواره (</span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">SSR</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;">) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نژادگان‌‌های مختلف بر اساس تفاوت‌‌ در زمان رسیدن میوه (در سه گروه زودرس از 74 تا 119، میان‌رس از 120 تا 160 و دیررس بیشتر از 160 روز بعد از تمام گل) انتخاب و بر اساس توصیف نامه بانک ژن جهانی برای هلو و شلیل </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">(UPOV)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;">، مورد ارزیابی قرار گرفتند. تنوع در ویژگی‌های پدیدگانی (فنوتیپی) در بیشتر ویژگی‌های بررسی شده، مشاهده گردید. در بین نژادگان‌‌های زودرس هلو بافت گوشت با نام آهسته‌‌رس گزارش </span>شد. نتیجه‌های تجزیه به مؤلفه اصلی نشان داد که 4 عامل اول دارای مقادیر ویژه بیشتر از یک بوده و در جمع 74/86% از تغییرهای کل را در بین 24 نژادگان توجیه نموده‌‌اند.</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> نتیجه‌های گروه‌‌بندی از راه آنالیز خوشه‌‌ای به روش </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">Ward</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> با اســتفاده از ویژگی‌های ریخت‌شناسی، نژادگان‌‌ها را به سه گروه اصلی تقسیم‌‌بندی کرد. همه مکان‌‌های ژنی </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">SSR</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> مورد استفاده الگوی نواری چند شکل در بین نژادگان‌‌ها تولید کردند. در کل 112 آلل با میانگین 6/5 آلل در هر مکان ژنی تولید شد. تعداد آلل‌ها (</span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">Na</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;">) از سه برای مکان ژنی </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">BPPCT036</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> تا 10 برای مکان ژنی </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">UDP98-406</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> متغییر بود. تعداد آلل موثر (</span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">Ne</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;">) دامنه‌‌ای از 08/2 در </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">BPPCT036</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> تا 06/6 در </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">UDP98-414</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> با میانگین 57/3 در هر مکان ژنی بود. هتروزیگوسیتی مورد انتظار </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;">دامنه‌‌ای از 53/0 برای مکان ژنی </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">BPPCT036</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> تا 85/0 برای مکان ژنی </span></span></span><span style="font-family: times new roman, serif;"><span style="font-size: 12pt;">UDP98-414</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> با میانگین 70/0 در هر مکان ژنی داشت.</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:12.0pt;"> تجزیه کلاستر نژادگان‌‌ها را به چهار زیر گروه تقسیم‌‌بندی کرد. هلو کوثری به تنهایی در یک زیر گروه قرار گرفت. از 7 تعداد نژادگان دیررس 4 تعداد در یک زیر گروه قرار گرفت.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp; In this study, 24 peach genotypes were studied to determine the overall degree of polymorphism and to detect similarities among early, medium and late ripening peach genotypes by morphological and microsatellite (SSR) markers. Morphological characters in three groups based on ripening time (early ripening from 74 to 119 DAFB, medium ripening from 120 to 160 DAFB and late ripening more than 160 DAFB).were considered according to UPOV peach descriptor. The variation was observed for traits related to morphology and fruit quality. Among the early ripening genotypes of peach, a crispy texture (called slow ripening) was detected. Factor analysis showed that the first four factors explained 86.74% of the total variation among the 24 genotypes. Cluster and principal component analysis showed a considerable phenotypically diversity in the peach germplasm. The cluster analysis by Wards method divided the genotypes into three main groups. In order to estimate their genetic diversity and to clarify their possible relationships, 20 SSR primer pairs, were used. A total of 112 alleles were produced with an average of 6.5 alleles per locus. The number of alleles (Na) varied from three for BPPCT036 to 10 for the UDP98-406. The effective number of allele (Ne) ranged from 2.08 in BPPCT036 to 06.06 for UDP98-414 with an average of 57.3 per locus. Expected heterozygosity ranged from 0.33 for BPPCT036 to 0.85 for UDP98-414 with an average of 0.70 per locus. The cluster analysis divided the genotypes into four groups. The Kosari peacch was isolated in one subgroup. The second group consisted of two subgroups; most of them were late harvest genotypes.</div> <br> <br> &nbsp; هلو زودرس, تنوع ریخت‌شناسی, ریزماهواره Early ripening peaches, Morphological Diversity, Microsatellite 227 246 http://journal-irshs.ir/browse.php?a_code=A-10-461-1&slc_lang=fa&sid=1 Rahim Abdollahi رحیم عبدالهی abdollahi23465@gmail.com 100319475328460010778 100319475328460010778 Yes University of Tabriz دانشگاه تبریز Jaafar Hajilou جعفر حاجی لو j_hajilou@tabrizu.ac.ir 100319475328460010779 100319475328460010779 No University of Tabriz دانشگاه تبریز Mehrshad Zainalabedini مهرشاد زین العابدینی mzeinolabedini@abrii.ac.ir 100319475328460010780 100319475328460010780 No Agriculture Biotechnology Research Institute سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی naser Mahna ناصر مهنا nassermahna@tabrizu.ac.ir 100319475328460010781 100319475328460010781 No University of Tabriz دانشگاه تبریز Mohamad Reza Ghaffari محمدرضا غفاری ghaffari@abrii.ac.ir 100319475328460010782 100319475328460010782 No Agriculture Biotechnology Research Institute سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی