انار رقم واندرفول با سایر ارقام تجاری ساوه شامل دو رقم ملس و آلک، در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار و سه درخت در هر تکرار طی دو سال 1401 و 1402 در یک باغ سازگاری در شهرستان ساوه مورد مطالعه قرار گرفت و برخی از خصوصیات رویشی و زایشی درخت، کمی و کیفی میوه و بیوشیمیایی آب میوه آنها با یکدیگر مقایسه شد. رقم واندرفول دارای رشد متوسط در مقایسه با ارقام بومی بود و بیشترین وزن میوه (17/403 گرم)، وزن آریل (91/229 گرم) وزن پوست (4/177 گرم) و ضخامت پوست (87/3 میلی‌متر) را داشت؛ولی درصد آب‌میوه در رقم ملس بالاتر بود. رنگ پوست میوه در واندرفول همانند آلک، قرمز پر رنگ و هر سه دارای آریل‌هایی قرمز رنگ بودند.درصد آفتابسوختگی میوه در رقم‌های واندرفول و ملس (به‌ترتیب 22 و 23 درصد) بالا بود. بیشترین درصد ترکیدگی (22/12 درصد) و کمترین عملکرد میوه در درخت (58/15 کیلوگرم در درخت) در انار واندرفول مشاهده شد.کمترینقطر دانه در انار واندرفول که با نرمی دانه ارتباط داشت، ثبت شد. انار واندرفول دارای میزان مواد جامد محلول و شاخص طعم بالاتر و اسید قابل تیتر کمتری بود و بالاترین آنتوسیانین کل (19/35 میلی‌گرم در لیتر)و ویتامین C (25/43 میلی‌گرم در 100 سی‌سی) را داشت. در اقلیم ساوه رقم واندرفول در بسیاری صفات برتر و یا مشابه ارقام بومی بود؛ ولی به دلیل حساسیت پوست به ترکیدگی، زمان برداشت میوه‌ها می‌بایست با دقت انتخاب شود. رقم واندرفول با توجه به ظاهر بازارپسند (میوه‌های درشت با پوست قرمز)، صفات مطلوب آریل (آریل‌های قرمز با هسته‌ای نرم)، طعم آب میوه مناسب (مواد جامد محلول بالا، اسید قابل تیتر کمتر و مزه‌ی شیرین‌تر) و ارزش غذایی بالا (آنتوسیانین و ویتامین C بالا) می‌تواند در مصارف تازه خوری کاربرد بیشتری داشته باشد.
