:: جلد 22، شماره 4 - ( زمستان 1400 ) ::
جلد 22 شماره 4 صفحات 436-425 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر تیمار پس از برداشت سولفیدهیدروژن بر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی میوه زغال‌‌اخته در طی انبارمانی سرد
سهیلا احمدخانی، علی سلیمانی، فرهنگ رضوی، عزیزاله خیری
دانشگاه زنجان
چکیده:   (243 مشاهده)
جهت بررسی اثر تیمار پس ‌‌از برداشت سولفیدهیدروژن بر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی میوه زغال‌‌اخته، آزمایشی فاکتوریل در قالب طرح به‌طورکامل تصادفی در سه تکرار (هر تکرار شامل 60 عدد میوه) انجام شد. تیمارها شامل سولفید‌‌هیدروژن‌‌سدیم (NaHS) در چهار سطح صفر، 6/0، 2/1 و 8/1 میلی‌‌مولار و زمان‌‌های متفاوت انبارمانی (7، 14 و 21 روز) بود. میوه‌‌ها بی‌درنگ پس از تیمار، در سردخانه (دمای 2 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 85 درصد) قرار داده شدند. اندازه‌‌گیری متغیرهای فیزیولوژیکی به فاصله هر هفت روز یک‌‌بار صورت گرفت. براساس نتیجه‌ها بیشینه مقدار آنتوسیانین ( mg.g-1 FW27/2) و اسکوربیک اسید ( mg.100g-1 FW8/26) و کمترین مقدار H2O2 ( µmol.100g-1 FW41/0) در تیمار 6/0 میلی‌‌مولار NaHS مشاهده شد. تیمار 2/1 میلی‌‌مولار NaHS در حفظ مقدار فنول کل ( mg GA.100g-1 FW13/414) تاثیر بیشتری داشت. کاهش وزن در تیمار 8/1 میلی‌‌مولار NaHS به‌‌طور معنی‌‌داری کمتر از سایر تیمارها بود. همچنین، در این سطح تیماری بیشترین میزان فلاونوئید ( mg QUE.100g-1 FW9/27) و پرولین ( mg.ml-124/0) به‌‌دست آمد. میوه‌‌های تیمار شده با NaHS نسبت به شاهد توانستند شاخص‌‌های فیزیکی و زیست‌شیمیایی را بهتر حفظ نمایند. با توجه به اهمیت نگهداری زغال‌‌اخته در سردخانه، حفظ سفتی، کیفیت ظاهری و ماندگاری طولانی مدت با کمترین درصد سرمازدگی، تیمار 6/0 میلی‌‌مولار NaHS می‌‌تواند مناسبت‌‌ترین تیمار باشد.
واژه‌های کلیدی: آنتوسیانین، آنتی‌‌اکسیدان، شاخص سرمازدگی، پرولین
متن کامل [PDF 1853 kb]   (89 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی پس از برداشت
دریافت: 1399/6/12 | پذیرش: 1400/3/16 | انتشار: 1400/11/22


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 22، شماره 4 - ( زمستان 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها