به منظور بررسی اثر محلولپاشی نیتروژن، روی و بور به همراه هرس سبز بور کمیت و کیفیت خوراکی انگور سیاه شاهانی (Vitis vinifera cv. Siah Shahani)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 2 عامل اصلی (تیمارهای کودی: شاهد، بور، روی، نیتروژن، بور+ نیتروژن، بور+ روی، نیتروژن + روی، بور+ نیتروژن) و فرعی (هرس سبز) در سه تکرار اجرا شد. بیشترین طول برگ (3/22 سانتیمتر) در تیمار شاهد و هرس سبز و عرض برگ (1/11 سانتیمتر) در تیمار نیتروژن مشاهده شد. ترکیب روی و هرس سبز، بیشترین طول خوشه (9/33 سانتیمتر) و ترکیب روی+ نیتروژن+ بور و هرس سبز، بیشترین تعداد حبه (170) را داشت. برهمکنش روی + نیتروژن و هرس سبز و بور و هرس سبز به ترتیب باعث بیشترین تعداد حبه (2/217) و حجم حبه (119 میلیلیتر) شد. بیشترین تعداد بذر (5/55) مربوط به تیمار نیتروژن + بور و هرس سبز بود و بیشترین وزن تر (7/1 گرم) و اندازه بذر (98/4 میلیمتر) در تیمار بور مشاهده شد. بیشترین میزان شاخص کلروفیل (34) در تیمار محلولپاشی بور و روی مشاهده شد. اما کاربرد نیتروژن+ بور و هرس سبز به صورت معنیداری میزان ویتامین C را نسبت به شاهد افزایش شد.
