برخی شاخصهایریختشناسی،ویژگیمناسبیبرایتمایزارقامانجیرهستندکهمیتوانند بهعنوانشناسهجهتطبقهبندیاینگونهمورداستفادهقرارگیرند. از این رو در پژوهش حاضر برای شناسایی اختصاصی چهار رقم انجیر از ویژگیهای فیزیولوژیکی و رویشی و تعیین عمر انبارداری استفاده شد. این پژوهش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در ارقام انجیر سبز، غنی، فریدونی و سفیدک در روستای مشایخ، بخش دشمنزیاری، شهرستان ممسنی در سال 1401 انجام شد. نتایج نشان داد که عادت رشد، رنگ جوانه انتهایی، رنگ دمبرگ، شکل میوه، رنگ زمینه پوست میوه، رنگ شاخه یکساله، شکل لوب اصلی برگ، تراکم شاخه، افتادگی شاخه و قدرت رشد چهار رقم انجیر را میتوان بهعنوان صفات کلیدی در شناسایی ارقام به کار برد. رقم غنی دارای بالاترین نشت یونی برگ به میزان %92/24 بود. رقم سبز بهترتیب با 13/8 و 06/11 میلیگرم بر گرم بیشترین میزان کلروفیلa و کاروتنوئید را در برگ داشت. رقم فریدونی بیشترین میزان مواد جامد %66/18 و بالاترین تعداد میوه (33/7) در شاخه، کمترین وزن تر و خشک میوه، ماده خشک برگ، کمترین میزان نشت یونی (%37/15) را داشت. کمترین طول برگ (09/94 میلیمتر)، تعداد برگ (33/3)، تعداد میانگره (66/5)، و بیشترین طول دم میوه (81/15 میلیمتر) در رقم سفیدک مشاهده شد. با توجه به تجزیه خوشهای و صفات ریختشناسی رقمهای غنی و سفیدک دارای قرابت بیشتری نسبت به هم بودند و ارقام فریدونی و سبز هم در یک گروه قرار گرفتند. عمر انباری رقم غنی نسبت به سایر ارقام بیشتر بود.
