ﺑـﻪ ﻣﻨﻈـﻮر ﺑﺮرﺳـﯽ تاثیر ﺳـﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠـﻒ ﺗـﻨﺶ ﺧﺸﮑﯽ بر برخی از صفات رویشی، ﻓﯿﺰیﻮﻟﻮژیﮏ و ﺑﯿﻮﺷـﯿﻤﯿﺎیﯽ، سه نژادگان‌ زردآلوی بومی ایران و مقایسه ﺣـﺪ ﺗﺤﻤـﻞ داﻧﻬﺎل آنﻫﺎ ﺑﻪ ایﻦ ﺗﻨﺶ، آزﻣﺎیﺸﯽ با نه ﺗﯿﻤﺎر و چهار تکرار به ﺻﻮرت ﻓﺎﮐﺘﻮریﻞ در ﻗﺎﻟﺐ ﻃﺮح ﭘﺎیﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﺼﺎدﻓﯽ در شرایط ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ . اﺟﺮا شد. در این پژوهش، سه ﺳﻄﺢ ﺗﻨﺶ ﺧﺸﮑﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﯿﻤﺎر ﺷﺎﻫﺪ (90٪ ظرفیت زراعی)، تنش متوسط (60٪ ظرفیت زراعی) و تنش شدید (40٪ ظرفیت زراعی) روی سه نژادگان‌ زردآلو شامل ابرکوه، رابر و سبزوار اعمال شدند. اندازه‌‌گیری‌‌ها 30 روز بعد از اعمال تنش خشکی اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ﻧﺘﺎیﺞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺷـﺎﺧﺺﻫـﺎی رویشی، ﻓﯿﺰیﻮﻟﻮژیﮏ و ﺑﯿﻮﺷﯿﻤﯿﺎیﯽ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ایﻦ ﺷﺎﺧﺺ­ﻫﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺳﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻨﺶ ﺧﺸﮑﯽ واقع شدند. تنش خشکی روی دانهال‌‌ نژادگان‌‌‌های زردآلو سبب کاهش سطح برگ، محتوای نسبی آب برگ، کلروفیل، کارتنوئید، فلورسانس کلروفیل و ارتفاع گیاه و افزایش درصد پرولین، گلایسین بتائین، قندهای محلول و نشت یونی نسبت به تیمار شاهد (90٪ ظرفیت زراعی) شد. با توجه به ثبت کم‌‌ترین کاهش ارتفاع و سطح برگ، کم­ترین مقدار نشت یونی، بیش­ترین محتوی آب نسبی برگ، کلروفیل کل، PI و Fv/Fm،  نژادگان‌ سبزوار کم­تر از دو نژادگان‌ دیگر تحت تاثیر تنش خشکی قرار گرفت. بنابراین در بین سه نژادگان مورد بررسی‌، نژادگان‌ سبزوار نسبت به خشکی متحمل­تر، نژادگان‌ رابر حد واسط و نژادگان‌ ابرکوه تحمل کم­تری داشتند.