بهمنظور ارزیابی واکنش دانهالهای بِه رقم اصفهان به تنش سدیم بیکربنات در حضور قارچریشهها آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بهطور کامل تصادفی با چهار سطح سدیم بیکربنات (صفر، 5، 10 و 15 میلیمولار) و چهار تیمار قارچریشه (Rhizophagusintraradices، Funneliformismosseae، ترکیب دو گونه قارچ و بدون مایهزنی (شاهد)) با سه تکرار اجرا شد. نتیجهها نشان داد با افزایش غلظت سدیم بیکربنات محلول غذایی درصد آلودگی ریشه، ارتفاع دانهال، تعداد برگ، وزن خشک اندام هوایی، شاخص سبزینگی و ظرفیت آنتیاکسیدان کل برگ به صورت معنیداری کاهش یافت. در مقابل، مایهزنیدانهالها با قارچریشهها به ویژه گونه R.intraradices سبب افزایش این شاخصها در مقایسه با شاهد شد. همچنین، اگرچه کاهش معنیداری در غلظت آهن ریشه و برگ دانهالهای بِه با افزایش غلظت سدیم بیکربنات مشاهده شد، اما کاربرد قارچریشه R.intraradicesبه طور معنیداری سبب بهبود غلظت آهن به ویژه در غلظتهای 5 و 10 میلیمولار سدیم بیکربنات شد. در این پژوهش، میزان ترکیبهای فنولی و فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز ریشه در غلظتهای 5 و 10 میلیمولار سدیم بیکربنات پس از تیمار با قارچریشه افزایش معنیداری داشت. به طورکلی، میتوان پیشنهاد داد که قارچریشهها به ویژه گونه R.intraradices با اثر بر ساخت ترکیبهای فنولی سبب جذب آسان و افزایش غلظت آهن ریشه و برگ دانهالهای بِه در حضور غلظتهای مختلف سدیم بیکربنات شدند.
