بخش چشم‌گیری از کشور ایران را منطقه‌های خشک و نیمه‌خشک در‌برگرفته است که با خشکی و شوری روبه‌رو هستند. بنابراین، مدیریت تنش‌های شوری و خشکی در فضای سبز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. این پژوهش در راستای شناسایی گیاهان دارای تحمل به خشکی، برای کاربرد در فضای سبز شهری منطقه‌های روبه‌رو با بحران کمآبی، انجام شد. در این پژوهش مقدار تحمل به خشکی و شوری گیاهان پوششی فیلا و فرانکنیا بررسی شد، که شامل 12 تیمار (چهار سطح شوری 5/0، 3، 6 و 9 دسی‌زیمنس بر متر و سه سطح آبیاری 100%، 75% و 50% ظرفیت مزرعه) بود و در 5 تکرار انجام شد. نتیجه‌ها نشان داد که در اثر تنش خشکی و شوری، طول شاخساره، نشاستهو محتوای نسبی آب شاخساره کاهش و مقدار قند، پرولین، فعالیت آنزیم‌های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز، آسکوربیت پراکسیداز، پراکسیداز و هم‌چنین نشست یونی افزایش یافت. فیلامحتوای نسبی آب بیشتر و هم‌چنین نشت یونی کمتری را نسبت به فرانکنیا نشان داد که بیانگر تحمل بالاتر فیلا به خشکی و شوری می‌باشد.
